Wie\u015b po\u0142o\u017cona w \u015brodkowej cz\u0119\u015bci gminy Grabowiec, nad rzek\u0105 Kalin\u00f3wk\u0105, w obr\u0119bie Dzia\u0142\u00f3w Grabowieckich. Pocz\u0105tkowo nazywana by\u0142a tak\u017ce Wo\u0142ucz\u0105.
Pierwsza wzmianka o miejscowo\u015bci pochodzi z roku 1558, kiedy kr\u00f3l Zygmunt August pozwoli\u0142 w\u0142\u0105czy\u0107 do Grabowca przedmie\u015bcie G\u00f3ra. Odt\u0105d stanowi\u0142a ona cz\u0119\u015b\u0107 Grabowca i dzieli\u0142a jego losy. W 1618 roku w Wo\u0142uczy odby\u0142o si\u0119 posiedzenie s\u0105du dla rozstrzygni\u0119cia sporu pomi\u0119dzy starost\u0105 a mieszczanami grabowieckimi. Sp\u00f3r ten rozstrzygni\u0119to na korzy\u015b\u0107 mieszczan.
W 1633 roku we wsi osiedlili si\u0119 dwaj wybra\u0144cy: Andrzej Wokulski i Grzegorz Molisski obdarowani po 2 \u0142any u\u017cytk\u00f3w. W 1656 roku jeden \u0142an otrzyma\u0142 w Wo\u0142uczy tak\u017ce inny wybraniec Jan K\u0142\u0119bkowski, kt\u00f3ry drugi \u0142an posiada\u0142 w mie\u015bcie Grabowcu.
W XVIII wieku mieszka\u0144cy G\u00f3ry Grabowiec przeci\u0119tnie uprawiali po jednej \u0107wierci pola, jednak niekt\u00f3rzy mieli wi\u0119cej pola np. Jakowscy 2 \u0107wierci. G\u00f3rniccy – 2 \u0107wierci, wdowa Doboszka – 3 \u0107wierci, Teodor Chilima – 2 \u0107wierci i Jan Czubara – 2 \u0107wierci. Istnia\u0142a tutaj w\u00f3wczas tak\u017ce piekarnia, kt\u00f3rej w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 Jan Boniecki. W 1765 roku by\u0142y tu 64 domy.
Po I rozbiorze Polski dobra Grabowiec przesz\u0142y na w\u0142asno\u015b\u0107 rz\u0105du austriackiego, od kt\u00f3rego w latach 1799-1807 dzier\u017cawi\u0142 je Piotr \u015awidzi\u0144ski. W 1807 roku Grabowiec zosta\u0142 sprzedany na licytacji za 78 701 z\u0142 re\u0144skich Janowi Terleckiemu, kt\u00f3ry jeszcze w tym samym roku ofiarowa\u0142 je w posagu swemu zi\u0119ciowi Feliksowi Radziejewskiemu, \u017conatemu z Bronis\u0142aw\u0105 z Tereleckich. Poniewa\u017c nabywca w okre\u015blonym terminie nie ui\u015bci\u0142 wszystkich nale\u017cno\u015bci dobra te w 1822 roku zosta\u0142y mu odebrane i na ponownej licytacji naby\u0142 je Kazimierz Radzie-jowski. Po jego \u015bmierci ok. 1832 roku Grabowiec j otrzyma\u0142 w spadku jego syn – J\u00f3zef Radziejewsldi I kt\u00f3ry w 1840 roku sprzeda\u0142 maj\u0105tek Miko\u0142ajowi j Nikodemowi Tele\u017cy\u0144skiemu.
W 1846 roku dobra grabowieckie od Miko\u0142aja Tele\u017cy\u0144skiego naby\u0142 Roman Tuszowski i gospodarowa\u0142 tutaj a\u017c do roku 1898. W latach 1898-1909 w\u0142a\u015bcicielem maj\u0105tku by\u0142 Adam Tuszowski, po kt\u00f3rym od 1909 roku dziedziczy\u0142y dzieci: Roman, J\u00f3zefa i Zofia.
W czasie I wojny \u015bwiatowej, w 1915 roku we wsi sp\u0142on\u0119\u0142o 50 gospodarstw. Wed\u0142ug spisu z 1921 roku wie\u015b liczy\u0142a 104 domy i 643 mieszka\u0144c\u00f3w, w tym 34 Ukrai\u0144c\u00f3w. Wed\u0142ug danych z 1929 roku we wsi by\u0142 wiatrak.
25 wrze\u015bnia 1939 roku \u017co\u0142nierze Armii Czerwonej zastrzelili ponad 20 rannych \u017co\u0142nierzy polskich i lekarzy zabranych ze szpitala polowego w Grabowcu. 20 lutego 1943 roku Niemcy wysiedlili mieszka\u0144c\u00f3w wsi Grabowiec i G\u00f3ra Grabowiec.<\/p>\n\n\n\n
\u0179R\u00d3D\u0141O:\u00a0J\u00f3zef Nied\u017awied\u017a –\u00a0Leksykon historyczny miejscowo\u015bci dawnego wojew\u00f3dztwa zamojskiego<\/p>\n\n\n\n